Translate to:

 
یادی از حجت به قلم شهید حسن احمدپور
نویسنده : admin
تاریخ : جمعه, ۱۱ اسفند ۱۳۹۱

     http://s3.picofile.com/file/7603764408/Picture_034.jpg

                           مداح دلسوخته شهید حسن احمد پور

                                      «حجت»

هرگز قد رعنا و چهره زیبا و طناز او را فراموش نخواهم کرد.

چه در خواب،چه در بیداری،چه درقیام،چه در سجود، چه درحرکت، چه در ایستادن، چه در خلوت، چه در جلوت.

آیا چگونه از یاد رود در حالیکه در قلبم رسوخ کرد ، یا اینکه پاره تنم ،

مگر جدا می شود نه، نه

جدا
شدن زمانی است که روح قالب تهی کند و شاید وصلت بیشتر شود، مگر نشنیده ای
که میان عاشق و معشوق رمزی است ، ویا این که رشته محبت می بُرم ، شاید گره
خورد ، نزدیکتر شود.

      http://s3.picofile.com/file/7603710000/Picture_016.jpg

بعد از حجت هرکس سکوت کرد شکست، خورد.

حجت در عشق پروانه نبود بلکه شمع بود.

اگر پروانه خوف از سوختن دارد ولی شمع با قامتی استوار می ایستد .

تاب می آورد ، آه می کشد و تاب و توانش در عشق له می شود.

وهر دم صبرش لبریز می شود تا در نهایت وقتی روز می شود، خورشید می بیند ومحو می شود و آن لحظه وصلت اختیار می کند.

آری حجت بسان پروانه در عشق خائف نبود ، او مستانه و عاشقانه در راستای عشقش جانبازی نمود وهرگز سکوت نکرد ونایستاد.

او از اول عاشق ومجنون ، دیوانه بود چرا؟

چون که در عشق سوختن نیاز بود و در راه دوست سوخت.

                                  شرط اول قدم آن است که مجنون باشی.

 

شهید حسن احمد پور

۱۸/۴/۶۶

 فراق حسن وحجت به سال نرسید

 



[ ادامه مطلب ] | [ موضوع ] : دسته‌بندی نشده